Bez wiary potykamy się o źdźbło słomy, z wiarą przenosimy góry.

A ten słoń, co szczęścia jest symbolem. Idzie wolnym krokiem, pustym polem. I szczęście niech dźwiga i go wam niesie. Drodzy przyjaciele, ile dusza zniesie.

Tak wzajemnie właśnie się z słoniem uzupełnicie. Oni będą cię kochać, a ty też skrycie. Będziesz im pomagał, jak niewidzialna ręka. Bo potrzebują ciebie, gdy ich dotknie męka.

Przyjaźń jest zatem, bardzo nam potrzebna. Precz więc z obłudą, bo jest haniebna. Walczmy o przyjaźń, o przyjaciół swoich. Ty walcz o innych, a oni o twoich.

Dlatego ludzie w dzisiejszym świecie. Niektórzy wiecie, niektórzy z słoniem ,nie wiecie. Wszyscy winni sobie nawzajem pomagać. Aby wspólnie ze złem mogli się zmagać.

O zło, którego nikt nie pragnie. Jest łatwo i wcale nie trudno. Ono samo przychodzi i wtargnie. A pozbyć się go - jest bardzo trudno.

Stąpa sobie słoń po pustynnej ziemi. Szuka wody, próżno szukać cieni. Szuka człowiek szczęścia na tej ziemi. Próżno, nie ma nawet szczęścia cieni.