Dawnych wspomnień czar ... Co mi pozostało ... Nie ma tamtej ulicy, moich zielonych lat tylko wspomnienie krzyczy na oszalały świat. Nie ma już domu tego miejsca dziecięcych dni tam szczęście z byle czego po nocach mi się śni. Gdzie tamte są chłopaki i tamtych dziewczyn śmiech Jak wypłoszone ptaki nie wrócą do swych strzech. Ślady ich czas zasypał Cienie wchłonęła dal, A w sercu dziś usypia obmyty łzami żal. Minął z tamtych wieczorów sąsiedzkich biesiad głos, widmo strachów upiorów, że aż się jeżył włos . Gonitwy, gry, zabawy, dziecięcy oczu blask Jak źdźbła skoszonej trawy położył wszystko czas. Odeszła w zapomnienie młodość jak krótki sen. Serce na oka mgnienie przywraca tamten dzień. Postacie ojca, matki, zaczarowany krąg. Myśli jak kwiatu płatki wypadły z moich rąk... Odpowiedz

Jej portret. Odpowiedz