Andrea Zanzotto* Stok nad Lorną Miesiąc niewielu dni, lub ty o uległym miąższu, jasna szyja niezwykle ciepła pierś która karmi, słodkie winogrono w ustach, młode sowy które uwalniają się z więzów rozłąki a które śmiało zwlekają w harmonii ruchów ukazując swe pióra i swe małe radości, ptaki pozbawione złudzeń, ogromne pawie na płotach, klomby jak nieprzemyślane wiązanki, każde drzewo ma za sobą swój cień suto przystrojony, raje chryzantem gromadzą się na niebieskich szczytach. Odpowiedz

Mądra sowa. Odpowiedz

Baczne spojrzenie sowy Odpowiedz