Kapelusz na początku był kapelusz cyrkowy kapelusz z którego Bóg ku własnemu zdumieniu wyciągnął samego siebie potem wkładał rękę do kapelusza i przez sześć dni z rzędu wyciągnął Niebo i Ziemię oraz pięć dowodów na własne istnienie, z magicznego kapelusza wyskakiwały planety jak piłeczki pingpongowe a Bóg kolejno, jedną za drugą wprawiał bożymi palcami w wirowanie planety rozmnażały się z zatrważającą szybkością, a On uwijał się jak w ukropie w środku wirującego planetarium uważając aby z palca żadnej nie uronić, tymczasem na widowni, siedzieli już Adam i Ewa i nic a nic własnym oczom nie wierzyli .

Pocałunki białe Pocałunki białe lecą teraz z nieba, kapelusz do szczęścia podstawić potrzeba. Może nam nakapie niebiańskich słodyczy, i tego wszystkiego, co się w życiu liczy. Bo los niech nie będzie sknerą dla nas takim, i zarzuci szczęściem, cudnym, wielorakim... Na dni nadchodzące przyda się troszeczkę takiej rzeki z miodem i z „niebiańskim mleczkiem” Maria Polak

Nie zakładaj nic z góry...chy­ba że ka­pelusz na głowę.

Byłeś, czas przeszły, czynność zakończona.