Większość ludzi jest jak opadłe liście, które rozwiewa wiatr. Krążą w powietrzu, a potem spadają na ziemię. Ale nieliczni są jak gwiazdy, które poruszają się po ustalonym kursie, gdzie nie może ich dosięgnąć wiatr. Mają prawo i kierunek w sobie.

"Już jesień, już liście spadają z jaworów. Nastaje czas chłodnych i długich wieczorów. Już ptak odlatuje ku ciepłej krainie. Co było – nie wróci, co będzie – przeminie."

Liście spadają, szepczą, żegnają się na zawsze. M. M. Prishvina