Miałam sen że się wspinam po nitce cienkiej jak pajęczyna drżącej chybotliwie na nitce były małe supełki których czepiałam się rozpaczliwie ale były zbyt maleńkie by uchwycić je pewnie karmiłam się nadzieją na nieco większy trafiając ale taki rzadko się zdarzał więc znów się osuwałam patrząc z rozpaczą w czeluść przepaści długo się tak ślizgałam jak pająk na lodzie a cel był ciągle wysoko pode mną - ponura otchłań ... aż nagle pojęłam że te na linie ratunkowe zgrubienia to moje dobre uczynki tworzące pomost do nieba i targnął wyrzut sumienia!