Zapach konwalii odurza mnie po niebie płyną białe łabędzie gdzie jesteś powiedz biała łabędzico straciłem twój widok szukam cię wszędzie. Widzę na ziemi swój własny cień choć jesteś obok mnie nie widzę twego cienia czyżbyś odeszła nie wiem dokąd nie mówiąc do widzenia. Szukam światłości na tej ziemi miłości wielkiej nieodpartej której poświęcić mógłbym wszystko wszystko postawić na jedną kartę. Czuję żar w sercu ono płonie lecz czasem je gaszą słone łzy moje chciałbym na zawsze zatrzymać czas żebyśmy zawsze byli we dwoje. Henryk Siwakowski. Odpowiedz

W tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało na raz. Odpowiedz

Królewskie ptaki. Odpowiedz