Szarą mgieł sukienką otulona , z roztańczonym , psotnym wiatrem na ramionach, budzi stare drzewa z zimowej tęsknoty , wplata w bure pola promień słońca złoty , maluje leciutką zielonością łąki, rozwija zaspane i nieśmiałe pąki , świt czaruje śpiewem ptaków kryształowym, na gałęziach kładzie kotki - bazie płowe .