"Człowiek, który umie żyć w harmonii z samym sobą, jest szczęśliwy".

Zrozum ty niedowiarku, co tak ciągle gderasz. To cud żeś się urodził. Łaska, że umierasz.

Szczęście bierze się z tego, co człowiek ma w duszy. A nie z tego, co musi zdobyć albo zrobić.

Wszystko wymaga, określonego czasu. Mrugnięcie powieki, uderzenie serca, głęboki oddech, myśl. Czy na pewno żyjemy w teraźniejszości, skoro wystarczy ułamek sekundy, by wszystko stało się, przeszłością?. Teraz - już też stało, się przeszłością.

Ten, kto pragnie być doskonale dobrym, żyjąc wśród ludzi, którzy takimi nie są, zginie na pewno.

Nie musisz jej słodzić, na każdym kroku. Chodzi o to, żebyś był uważny – przyglądał się, jej i waszym relacjom, dostrzegał trud, dobre chęci, mówił „proszę” i „dziękuję”. To naprawdę nie musi być, nic spektakularnego.

Choć przez większość czasu, patrzymy na świat i partnera naszymi oczami. Moment, w którym zostajesz sam na sam ,ze sobą na dłużej to prawdziwe oczyszczenie. Masz dużo czasu, więc zaczynasz analizować, rozumieć, widzieć swoje błędy. Są dni, kiedy jesteś dla siebie nieznośny. Innym razem pobłażasz sobie, użalasz się nad sobą. W końcu dociera do ciebie, że możesz być „trudny” w relacji z innymi.

Niezależnie od tego, z jakim wyzwaniem musisz się zmierzyć, wykorzystaj wszystko, co otrzymałeś od życia, aby znaleźć najlepsze wyjście z sytuacji.

Przyszłość - to coś co staje się w nas dziś.

Kiedy rezygnujemy z wielu aktywności, nie rezygnujmy z życzliwości , nadziei i miłości.