Ziemia zawsze obracała się w dobrych kręgach.

Zbigniew Bieńkowski* Rozmowa Ty jesteś częścią, a ja stroną świata, ty wiesz o Ziemi, a o mnie wie przestrzeń. Jesteśmy wzajem tak jak zysk i strata, gdy ty westchnieniem, ja jestem powietrzem. Ja mam kształt własny, ty nie masz go wcale, ja jestem świateł i cieni przyczyną. Kiedy krajobraz w mych oczach zapalę, to tylko wtedy możesz go ominąć. Ty tworzysz światło, a ja formę światła, która z ciemności postać blasku weźmie, i każda gwiazdę, co z przeczuć twych spadła, wyśni na jawie, by świeciła we śnie. Ja jestem z Ziemi i na jej obszarze mogę ci niebo zbliżyć lub oddalić. Krwią swoją twoje pragnienia zagaszę, nim gmach przestrzeni od nich się zapali. Tyś jest budowlą, ja jestem jej stylem. Kiedy natchnione wzrokiem do dotyku kamienne nieba legną w ziemskim pyle, ja będę jeszcze pojęciem dotyku.

Ratujmy przyrodę... Codziennie przyroda walczy Z toksynami Tej cywilizacji, Bo sporo ludzi nie szanuje Natury, bez której ludzie Nie mogli pojawić się na tej Stale zatruwanej planecie...

Żeby życie nie bolało - trzeba je szanować. Żeby do Nas wciąż się śmiało - urazów nie chować. Trzeba zawsze mieć nadzieję, - że po trudnej chwili, Szczęście do Nas się uśmiechnie - ludzie będą mili. Bo jesteśmy na tej Ziemi, chwilkę bardzo krótką, więc starajmy się, by ona była dla nas - barwną nutką.

Piękne dostaliśmy ziemie w posiadanie ale jeśli chodzi o jej skarby to nie zasługujemy na nie bo nie potrafimy dbać o ten cudny dar

Tylko miłość jest siłą, co złagodzić może ból świata./M. Konopnicka/

Jarek czemu w środku zdań walisz wielką literą, jak czytam za chiny nic nie rozumiem

Siedzę znów w tym miejscu o tej samej porze Tęsknię za Tobą Drogi Panie Boże Gdy byłam w niebie, byłam blisko Ciebie Jestem na Ziemi, w lustrze widzę siebie Widzę smutek w oczach zapłakanych W sercu mym wolno goją się rany Jak mam żyć ze swiadomoscia, że bylam z Toba Teraz jestem obca

Muzyka całym moim światem!

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię