Nie smuć się. Musimy wierzyć, że wszystko będzie dobrze.

Nie ma nic równie ,pięknego i subtelniejszego, jak bliskość dziecka ,z obojgiem rodziców .

Zgadzam się z tuleniem. spaniem potem wspólnym spędzaniem czasu .czytaniem i dalej przytulaniem. ale gdy dorosną może mają .swoją własną przestrzeń. jednak budowana latami więźi zostaje, w postaci spotkań wspólnych wyjść imprez, śmiechu ,zabawy sportów i przytulaniu, może nie trwa ono godzinami ,jak za niemowlaka ,ale jednak objawia się uściskami .

Ja z dziećmi nie śpię ,ale codziennie się wygłupiamy w łóżku ,wszyscy razem i dajemy sobie wiele .

Miłości uczymy się, od kolebki! !!Dajmy dzieciom, to piękne uczucie będzie procentowało ,całe życie.

Nie tylko dla zwierzaków fajerwerki, to straszne przeżycie, ale również dla dzieci, z problemami szczególnie z autyzmem .

Zawsze pielęgnuj w sobie to ,co pozostało ci z dziecka.

Istnieje tylko jedna droga do innych ludzi - droga serca.