Księżyc się kryje księżyc się kryje w jej włosach Niebiańska lilia, ciężka od snów gnie się ku ziemi, opowiedz jej ulotność śpiewem uwieńcz ją zawiłą nieśmiałością ptaków Daj jej tło rumianków i brzasku, Deklamuj nad jej ciałem kroplami deszczu, śpiewnym szeptem . Odpowiedz

Było ciemno i cicho, Gdy przez szybę spojrzałam, Krople deszczu wiatr gonił, Twarz Księżyca ujrzałam. Spojrzał na mnie i odrzekł "Czemu sama tak stoisz"... Czemu łzy w Twoich oczach, Powiedz, czego się boisz"?. Blask Księżyca pojaśniał, Nagle smutek gdzieś minął, I srebrzystym płomieniem, Anioł nocy tu spłynął. Szatą okrył mą duszę, Zatroskaną, zmęczoną, "Śpij spokojnie"- powiedział, Ja Ci będę ochroną. Nikt sam nie jest na świecie, Niesie sam ile zdoła, Każdy ma pomocnika, W dzień...czy w nocy...Anioła_ Odpowiedz

Noc i księżyc * Piękna czarnooka nocka - w księżycu się zakochała, on romansował z gwiazdami - daremnie za nim szalała. Był nimi oczarowany - gwiazdki do niego mrugały, nie wiedział którą wybrać - wszystkie mu się podobały... Ona była tylko jedna - a gwiazdek zaś cała moc, biedna głośno szlochała - odrzucona samotna noc... Pomyśl nad tym co ważniejsze - ta która kocha i czeka, czy cała plejada gwiazdek - które mrugają z daleka. Odpowiedz

Otoczona ciemnością, z rozgwieżdżonym niebem. idzie noc powolutku w poświacie księżyca, Niech noc gwieździsta. płaszczem Cię okryje. i w bezpieczeństwie pozwoli śnić, byś budząc się rano.poczuła w swym sercu, że jest ktoś, dla kogo warto żyć... Już mija dzien i noc się skrada. żegnam się z wami, bo tak wypada. Chwila spoczynku chwila wytchnienia. czas się pogrążyć w nocnych marzeniach. W czułych objęciach snu, marzenia najskrytsze płyną. Po ciężkim, męczącym dniu, wirują z bajeczną krainą. Zanurz nadmiar myśli w oceanie ciszy, powędruj w krainę najpiękniejszych baśni, Odpowiedz

Majowy wieczór Majowy wieczór cały w bzach, wyszedł na spacer zadumany. Rozrzucił garść błyszczących gwiazd, zahaczył frakiem o kasztany. Z księżycem uciął pogawędkę, o wietrze co przez pola pędził, rozproszył śpiących ulic ciemność, ruszył przed siebie, już nie zrzędził. Przystanął cicho pod oknami, zerknął do wewnątrz z ciekawością. Ujrzał matkę tulącą dziecię do serca swego z wielką czułością. Popatrzył chwilę, zdjął cylinder, głowę pochylił przed tym widokiem, złotym brokatem sen rozpylił, po angielsku się rozpłynął. Tuż za rogiem. Odpowiedz