Księżyc jest jak ciepły uśmiech, który rozświetla nasze serca.

Trzeba mieć ciało by odnaleźć duszę. (Jan Twardowski)

"Praw­da jest tam gdzie boisz się zajrzeć."

Człowiek jest jak księżyc, ma swo­ja ciem­na stronę.

Człowiek nie jest stworzony do klęski. Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać. /Ernest Hemingway/

"Życie to zagadka, nie trać czasu, bo jej nie rozwiążesz."

Śniło mi się dziś niebo: zaraz je poznałem Po zapachu koniczyn i śpiewie skowronka. Cykały w trawie świerszcze, falowała łąka, I wiem że był tam Pan Bóg, choć go nie widziałem Nie widziałem aniołów, ale nad ugory Z szumem białe swe skrzydła podniosły bociana I były jeszcze jakieś buki i jawory, Które w wiatru poszumie grały jak organy. A później, niby wielki robak świętojański, Srebrny księżyc rozświetlił Akropolu gruzy, Nad którymi wysoko stal Paweł Kochański I grał w tej boskiej ciszy "Źródło Aretuzy".

Edward Stachura Wędrówką życie jest człowieka Wędrówką życie jest człowieka; Idzie wciąż, Dalej wciąż, Dokąd? Skąd? Dokąd! Skąd! Jak zjawa senna życie jest człowieka; Zjawia się, Dotknąć chcesz, Lecz ucieka? Lecz ucieka! To nic! To nic! To nic! Dopóki sił Jednak iść! Przecież iść! Będę iść! To nic! To nic! To nic! Dopóki sił, Będę szedł! Będę biegł! Nie dam się! Wędrówką jedną życie jest człowieka; Idzie tam, Idzie tu, Brak mu tchu? Brak mu tchu!

Jeżeli jesteś dobry w tym, co robisz, będziesz miał więcej niż jedną szansę. Timothy Ferriss

Człowiek Każdy człowiek w sobie ma trochę dobra, trochę zła. Nie wiadomo jak tu żyć, aby zawsze dobrym być. Czasem dwoisz się i troisz, lecz ci nie wychodzi nic. No bo nie wiesz jak tu żyć aby dobrym zawsze być. Nie myśl, że to łatwa sprawa, nie myśl, że to jest zabawa. Trzeba z siebie dużo dać, Lecz każdego na to stać. Jaka na to moja rada, może radzić nie wypada ? Lecz posłuchaj , co ci szkodzi, dobra rada nie zawodzi. Więc z modlitwą twoja droga zwracaj zawsze się do Boga. Szukaj w sobie dobrą nić wtedy łatwiej będzie żyć. Musisz serce swe obudzić, musisz zawsze kochać ludzi. I pomagać zawsze wokół, a osiągniesz radość , spokój.

Przypowieść o pięknie Człowiek zawsze piękna szuka z poświęceniem i staraniem… czy natura to, czy sztuka gotów wiele dać jest za nie. Aby pięknem cieszyć oko albo ucho - iść potrafi gdzieś daleko, lub wysoko, aż na piękno wreszcie trafi. Lecz to jest dla niego mało! Szuka nowych doznań źródeł, gotów przejść jest ziemię całą by się znów zachwycić cudem. Lecz gdy tym poszukiwaniem zmęczy się już ponad siły, z bólem w krzyżach gdzieś przystanie i… przypomni dom swój miły. A gdy wróci tam, skąd wyszedł widząc miejsce to - uklęknie i wyszepce w nieba ciszę: Boże! Jakże tu jest pięknie!

Jas­ny księżyc zapukał w okien­ni­ce romantyka uśmie­chem w pełni w swym uśmie­chu uk­rył tros­ki przeglądające się w lustrze osa­mot­nione­go serca W po­nurym cieniu nocy wychodzą z półmroku pokazuje nam swą twarz. ~~batystka

Raz w roku "zatrzymaj się" i zastanów, co jest dla Ciebie najważniejsze. Dla czego chcesz poświęcić swój cenny czas. Dla kariery? Rodziny? A może podróży? Życie jest krótkie i nie warto go marnować na rzeczy, których nie pragnie się całym sercem.