Z rozkoszy tego świata ilości niepomiernej zostanie nam po latach herbaty szklanka wiernej i nieraz się w piernatach pomyśli w porze nocnej ha, trudno lecz herbata, herbaty szklanka mocnej Dopóki Ciebie, Ciebie nam pić Póty jak w niebie, jak w niebie nam żyć Herbatko, Herbatko, Herbatko Dopóki Ciebie, Ciebie nam pić Póty jak w niebie, jak w niebie nam żyć Herbatko, Herbatko O, jakżeś bliska chwilko, jesienne pachną kwiaty a my pragniemy tylko już tylko tej herbaty za oknem deszczyk sypnął - arrivederci lato gdy wtem drzwi cicho skrzypną i witaj nam herbato ... Tak wdzięczni że nas darzysz pod koniec już sezonu o Tobie będziem marzyć Twój zapach czule chłonąc a potem syci woni, poprzestaniemy na tym bo doktor nam zabronił picia mocnej herbaty I po co, i po co nam żyć kiedy nie będzie, nie będzie nam wolno już pić herbatki, herbatki... „Herbatka” – słowa: Jeremi Przybora, muzyka: Jerzy Wasowski

Nikt nie widzi Twojego cierpienia, nikt nie widzi Twojego smutku, nikt nie widzi twojego strachu, lecz oni wszyscy widzą Twoje błędy.

Dobroć dawana innym zawsze do nas powraca..