Nie dokarmia się ptaków, jeśli nie ma śniegu i mrozu. W ten sposób przyzwyczaimy je ,do łatwego żarcia i nie będzie im się chciało, już samemu szukać pokarmu, a w końcu i słoninki zabraknie.

Lothar Herbst* Gesty z pustej drogi zasuszonych traw niedoszłych uśmiechów i powieszonych gwiazd żalu i tęsknoty niedościgłej, schodzi człowiek za ptakami w ciszę ziemi jak w powietrze otwarte na rany, jak w powietrze nie istniejące bez miłości gestów jak w niebo stracone dla wolności wzlotów, jak w drogę do nikąd oddajecie mi moje ptaki, zarżnięte w potrzebie oddajcie mi moją krew zaschniętą w powietrzu, tu w ciszy podziemia w blasku tańczących spraw, człowiek wydobywa światło z siebie i tu szuka oręża dla swoich marzeń, i tu nie ma już pytań o zmienny smak pogody, i tu smakuje broń miodem i śpiewem dalekich ech i tu płynie blask bez granic ku niebu jak kiedyś jasne sztandary, tu zbuduje człowiek tron, dla swoich z bólu zrodzonych gestów i swojej krwi tak jasnej w chwili poczęcia i tu będzie czekał na nowy świt .

A gdy nadejdą chłodne dni wyruszymy do ciepłych krajów, z ptakami wszystkimi jak ptaki przez krainy oceanów, białych chmur Przylądka Dobrej Nadziei Życzcie nam pomyślnych wiatrów wy którzy zostajecie, ? w oddali znikamy my z ptakami wszystkimi jak ptaki...