Ze snu budzi mnie znowu woda. Życiodajna woda, zimna jak lód który chyba w niej był. Jedna z ostałych się kostek uderza o twarz. Chyba znowu jestem człowiekiem... Co to w ogóle znaczy, być człowiekiem? Coś uderza mnie w skronie i wątpię czy to prawda. Impuls elektryczny rozwiewa resztki sennej mgły. Ekran przede mną wyświetla zasady bycia szczęśliwym. "Nie czytaj, nie interesuj się, nie zadawaj pytań, nie wątp. Jest jedna odpowiedź na wszystkie pytania. Taki już jest świat, tak musi być. Przestrzegaj tych zasad." Kolejny impuls rozpalający ogniska bólu pod czaszką kończy wizję.

Smut­no jest śpiewać pieśń o pogodzie, gdy Two­je życie kroczy po lodzie, lecz lo­dy pękną i dłonie mat­ki natury przy­garną Ciebie i mnie, jej sy­ny i córy...

Woda nie ma smaku - w tym tkwi jej jedność i prawda./Stefan Kisielewski/

Może gdyby ludzie wiedzieli, ile jeszcze czasu im zostało, potrafiliby bardziej docenić życie?