Obłok je­sień po­malo­wał brązem nad po­lami snu­je się wężykiem z dy­mu wstążka na tle ru­na spa­dają doj­rzałe żołędzie ktoś je uk­radł to ru­da wiewiórka uk­ryła je sobie, na zimę w swojej spiżarni.

Na zimę czas zacząć robić już zapasy. Orzechów , żołędzi wszędzie całe masy. Muszę je tylko w mozole pozbierać , by z głodu w czas mrozów często nie przymierać.

Kto nie wie, dokąd zmierza, nigdy nigdzie nie dojdzie./Carlos Ruiz Zafón