Mała ruda nie za chuda, jak się rusza istne cuda. ! Na gałązkach po pniu drzewa, zwinnie mknie i już coś wsuwa, orzech w łapkach uszka w sztorc, na pień drzewa znowu hop. Pazurkami w korę wbija, mija chwila, i gdzieś znika, głowa w górę - patrzysz wszędzie nagle buch i dostajesz w głowę żołędziem.

Trzeba się cieszyć tym co jest, co nas otacza, troszkę wolniej iść, żeby zauważyć kolorowe jesienne drzewa, czy wiewiórkę w parku.

Wiewióreczka ruda mała, dziś pozdrowić cię musiała. Na profilek weszła sama i orzeszka dać ci chciała. Weź orzeszka prosi skromie, i nie zapominaj o mnie.

Natura czyni cuda. Trzeba robić zapasy... :)

Ruda budzi się do życia:)