Natura mnie ciągnie .jak wilka do lasu. Choć nie samym .chlebem przecież człowiek żyje. Bo nie taki diabeł .straszny jak go malują. A co nas wzmocni .to nas nie zabije. Mówią nie dla psa kiełbasa, nie dla prosiąt miód. Chociaż mowa srebrem .a milczenie złotem. Trzymam zatem .język mocno za zębami. Bo kto sieje wiatr - zbiera burzę potem.

Uśmiechaj się szczerze i dalej bądź, po prostu sobą. Wilk nigdy nie będzie przejmował się, stadem baranów. Chwasty nie będą tak piękne ,jak róża. Wszystkie ich zawistne słowa i czyny oszlifowały, cię niczym diament. Czas zacząć błyszczeć .

Czasami wilk staje się psem stadnym, opiekującym się baranami. Nie ma lepszego psa pasterskiego od wilka, który podjął się obowiązku psa pasterskiego.