SŁOŃCE W BETONIE nie dostrzegając słońca spacerujemy po ruchomych schodach w betonowych przestrzeniach z plastikowych wyjadamy misek z nawyku trzymamy się za ręce głowa niby w chmurach ale nie widzimy gwiazd i czekamy w sterylnej pościeli zanim pastylka na sen zakończy kolejny udany niby dzień naprędce dopijamy poranną kawę napięty harmonogram nas popędza w pracy jak co dzień wyczekiwany nadchodzi kolejny weekend grilowane dopiekają się mięsiwa po brodzie spływa ich tłuszcz z przyjaciółmi internetowe rozmowy lukrowanym serialem wypełniamy ciszę na ścianach w obrazkach uśmiechnięta rodzina mija kolejna udana niby godzina

Kawa,kawusia pyszna już od rana,budzi nas od spania.

Nigdy nie wiesz czy widząc kogoś, nie widzisz go po raz ostatni

Smak pysznej kawy.

Szczęśliwy ten, kto ma kogoś, z kim może codziennie wypić poranną kawę...