Człowiekowi potrzeba przestrzeni, Szumu lasu i śpiewu ptaków, By zgromadzić siły do dalszej drogi.

Wszystkie ludzie nieszczęścia biorą się stąd, Że człowiek nie potrafi Usiedzieć cicho sam w pokoju.

Trzeba chcieć istnieć Dla drugiego człowieka, Aby móc istnieć Dla samego siebie.

To jest ukryta zasada Naszego życia: na naszej drodze, We właściwej godzinie właściwy człowiek, Właściwe prze życie, właściwe słowo.

Trud człowieka uczciwego zawsze zaowocuje.

Szczęśliwy człowiek, W którego duszy nie kryje się podstęp.

Człowiek jest istotą, której sposób istnienia jest kwestią otwartej wciąż decyzji, kim chce być i kim chce się stać.

Człowiek dopiero wtedy jest w pełni szczęśliwy, gdy może służyć, a nie wtedy gdy musi władać.

Pojęcie winy To może jedyne, do trzyma jeszcze Rozsypującą się osobowość człowieka.

Jak wspaniałą istotą jest człowiek, o ile zechce nim być.

Nie trzeba być bogaczem, by ofiarować coś cennego drugiemu człowiekowi. Można podarować mu odrobinę swego czasu i uwagi.

We wszystkim tym, co zdarza się w życiu człowieka, trzeba odczytać ślady miłości Boga.