Ból jest pęka­niem sko­rupy, pod którą kry­je się zrozumienie.

Rzeczy­wis­ty ból wys­tar­cza, aby nas wy­leczyć z cier­pień urojonych.

Praw­dzi­wy ból nie ob­ja­wia się we łzach.

Ból w odróżnieniu od przy­jem­ności nie no­si maski.

Ból jest naj­lep­szym spraw­dzianem rzeczywistości.

Wszel­ki ból jest złem, ale nie każde­go bólu na­leży unikać.

Ludzie bar­dziej oba­wiają się śmier­ci niż bólu. To dziw­ne, że od­czu­wają lęk przed śmier­cią. Życie ra­ni bar­dziej niż ból.

Cze­kanie spra­wia ból. Za­pom­nienie spra­wia ból. Lecz nie móc podjąć żad­nej de­cyz­ji jest naj­dot­kliw­szym cierpieniem.

Tyl­ko miłość jest siłą, co złagodzić może ból świata.

Czy choćby naj­mniej­sze osiągnięcie war­te jest ra­dości, jeżeli je­go zdo­byciu nie to­warzyszyły ból i łzy?

Ból prze­cier­piałeś prze­cierp te­raz szczęście

Ból sa­mot­ności... jest nie z te­go świata.