Tyl­ko to, co jest śmier­telne niesie w so­bie życie.

Do­wodem od­wa­gi nie jest um­rzeć, lecz żyć.

Od ko­nie­czności nie uciek­niesz, ale możesz ją zwyciężyć.

Dob­rem naj­wyższym jest zgadzać się z na­turą i sto­sow­nie do niej żyć.

Jeśli chcę przeżyć, muszę zam­knąć za sobą przeszłość.

Bez dro­biazgów można żyć, bez ludzkiej przy­jaźni - trudniej.

Z kłam­stwem w ser­cu nie tyl­ko żyć, ale i um­rzeć nie można.

Co­raz więcej ludzi ma dzi­siaj z cze­go żyć, ale nie ma po co żyć.

Po co żyć, sko­ro ty­le zła na świecie? Czyż nie zys­kuję umierając?

Dzieci mają tyl­ko żyć, do­rośli tyl­ko walczyć.

Cze­mu wal­czę by żyć, jeśli żyję tyl­ko by walczyć.

Ro­zum po­wiada swo­je, a ser­ce chce żyć, chce się weselić.