Z każdym dniem co­raz ciężej na ser­cu się ro­bi. Z każdą chwilą świado­mości, bra­ku Ciebie...

Bo czym jest miłość bez poświęce­na, a życie bez miłości? Jest niczym tak jak człowiek bez serca...

Oczy, dłonie, us­ta... to tyl­ko narzędzia nasze­go serca...

Oczy poz­wa­lają nam zo­baczyć to, cze­go ser­ce nie jest w sta­nie ujrzeć.

Jes­teś moim sercem. A bez ser­ca żyć nie można.

Mnie możesz okłamy­wać, ale ser­ca już nie oszu­kasz... Dziś jest bar­dziej os­trożne...

Jeśli od­da­my ko­muś swo­je ser­ce, mu­simy dos­tać dru­gie wza­mian. Inaczej, nie możemy żyć.

Zas­ta­nawiającym jest że, będąc tak blis­ko ideału myśli można być tak da­leki sercu.

Strach spa­raliżował mi ser­ce. Bo­je się tak bar­dzo, że widzę tyl­ko jedną drogę wyjścia...jest nią ucieczka.

Spec­jalnie dla Ciebie na­rysuję mapę do mo­jego serca...

Ser­ce i ro­zum myślą inaczej.

Miłość jest mu­zyką, która w mo­men­cie za­kocha­nia zaczy­na grać w duszy, po czym nieus­tannie gra­na przechodzi w ser­ce i zos­ta­je tam do cza­su usłysze­nia nowej.