Praw­dzi­wa miłość jest jak Anioł- nie widzi, nie słyszy, nie da­je się dot­knąć i nie ma ok­reślo­nej płci. Praw­dzi­wej miłości zmysły zastępu­je ser­ce, a skrzydła poz­wa­lają jej wzle­cieć po­nad prze­ciętną...

Nie wiem czy Go kocham. Nie wiem na­wet czy On kocha Ją. Wiem tyl­ko, że pat­rze­nie na Nich spra­wia mi ból i niszczy mo­je serce.

Nig­dy nie na­dużywaj swo­jego dob­re­go ser­ca. Ludzie pot­ra­fią się do niego przyzwyczaić.

Codzien­ność wpraw­dzie nie zaw­sze wygląda tak sa­mo, ale zaw­sze jest codzien­nością. Ciepły uśmiech blis­kiej oso­by, ul­ga i rosnącą w ser­cu miłość to tyl­ko nieliczne z jej elementów.

Cza­sem można w słowach zna­leźć prawdę i mądrość , a cza­sem po pros­tu trze­ba słowa przyj­mo­wać ale nie brać ich do serca...

Wiel­kie słowa są war­te swe­go znacze­nia, tyl­ko wte­dy gdy wypływają pros­to z serca.

Tyl­ko czas i od­ległość przeszko­dami miłości. Jak wo­da w ka­mieniu tak one w naszych ser­cach drążą dziury po­woli wypłukując uczucie.

Mam w ser­cu wielką miłość, która jest i trwa mi­mo wszystko.

Stałem z nadzieją u pro­gu Jej ser­ca, pu­kałem, stu­kałem, lecz nikt nie otwierał...

Śmierć jest przy­jaciółką złama­nego ser­ca, ona je­dyna przy­nosi ukojenie.

Jak długo można kochać ko­goś kto ser­ce ma z kamienia...?

Łzy są po to by wypłukać z ser­ca ból.