Cier­pienie jest is­totą życia i wo­bec te­go nie przychodzi do nas z zewnątrz, lecz je­go niewy­sychające źródło tkwi w każdym.

Całe szczęście i po­myślność nasze­go życia za­leży od dob­re­go użyt­ku, ja­ki zro­bimy z naszych namiętności.

Nić życia jest mie­sza­nym włóknem, dob­ro i zło prze­wijają się razem.

Nie spodziewaj­cie się nicze­go po człowieku, który pra­cuje wyłącznie dla pot­rzeb włas­ne­go życia, a nie dla swe­go trwa­nia w wieczności.

Wiel­kość człowieka po­lega na je­go pos­ta­nowieniu, by być sil­niej­szym niż wa­run­ki cza­su i życia.

Krótki ok­res życia jest dos­ta­tecznie długi na to, aby żyć dob­rze i uczciwie.

W szczególności ob­ja­wienie się im­ma­nen­cji śmier­ci w życiu następu­je w cho­robie i sta­nach depresyjnych.

Op­ty­mistę spo­tyka w życiu ty­le sa­mo niepo­wodzeń i tra­gedii, co pe­symistę, ale op­ty­mis­ta zno­si to lepiej.

W życiu nie ma prób, od ra­zu zaczy­na się przedstawienie.

Młodość, to stan nieważkości, je­dyny w całym życiu.

W życiu mogą cię spot­kać dwa rodza­je nie­szczęścia. Kiedy two­je naj­większe marze­nie się nie spełni. Al­bo kiedy się spełni.

W życiu są dwa rodza­je dni: dla ciebie i prze­ciw to­bie, gdy nas­ta­je ten pier­wszy ciesz się nim, gdy ten dru­gi - znieś go cierpliwie.