W życiu pot­rzeb­na jest miłość, bez niej jest wiel­ka pus­tka, która du­si, za­bija, męczy.

Pa­miętaj, że wszys­tko, co uczy­nisz w życiu, zos­ta­wi ja­kiś ślad. Dla­tego miej świado­mość te­go, co robisz.

Życiu trze­ba sta­wać nap­rze­ciw twarzą w twarz.

I przyszło mi do głowy, że w życiu też nie po­winien się liczyć styl, tyl­ko barwa.

Póki pra­cujesz, nie ma cza­su spoj­rzeć życiu w oczy.

W życiu jest dużo dróg krzy­wych, ale tyl­ko jed­na prosta.

Nies­te­ty, w życiu przeżywa się tyl­ko dwie miłości praw­dzi­we: pier­wszą, która umiera i os­tatnią, od której się umiera.

Nieo­cze­kiwa­ne przy­pad­ki w życiu częstsze są niż oczekiwane.

Nie, żadną miarą praw­dzi­we szczęście w życiu człowieka nie wy­nika z us­tro­ju społeczne­go ani umundurowania.

Nie ma chy­ba człowieka, który by nie chciał być cza­sem kimś in­nym, zmienić swo­jej ro­li w życiu, uciec od te­go, co jest.

Naj­większa po­rażka w życiu człowieka to rozziew po­między tym, kim mógł się stać, a tym, kim stał się w rzeczywistości.

Naj­trud­niej­szą rzeczą w życiu to nau­czyć się, który most przechodzić, a który za sobą palić.