Nieobec­ni nig­dy nie ma­ja rac­ji, ale bar­dzo często zacho­wują życie.

Od słowa do słowa idzie człowiek cza­sem całe życie.

Niełat­wo jest żyć po śmier­ci. Cza­sem trze­ba na to stra­cić całe życie.

Życiem kieru­je szczęście, nie mądrość.

Spróbuj po pros­tu żyć. Roz­pa­mięty­wanie jest zajęciem starców.

Przy­jaciele na ogół po­magają żyć i przeszkadzają pracować.

Ok­ropne jest to, że nie można ani żyć z ko­bieta­mi, ani bez nich.

Miłość może nas pogrążyć w og­niu piekieł al­bo zab­rać do bram ra­ju - ale zaw­sze gdzieś nas prowadzi.

Jed­ni po­win­ni w nag­rodę żyć po raz dru­gi, in­ni za karę.

Wo­da Życia nie is­tnieje, ale zaw­sze war­to po nią iść.

Jeśli od­ma­wiasz so­bie wszys­tkiego, to tak jak­byś umarł za życia.

Naj­lep­sza część życia mi­ja nam na mówieniu: jest za wcześnie, a po­tem jest za późno.