W „istnieję” nie ma „ja”, ale w „istniejemy” jesteśmy „my”. I tylko tam, gdzie jest „my”, odnajdzie się „ja”.

Niektóre przyjaźnie trwają wiecznie.

Nowi przyjaciele często czują się lepiej ze sobą niż stare bractwo.

Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.

Każdy musi troszczyć się o innych i korzystać z czyjejś pomocy

To oczywiste, że się przyczyniłeś. To oczywiste, że jesteś jego przyjacielem. A jeśli ma się przyjaciół, a mimo to wszystko się traci, jest oczywiste, że przyjaciele ponoszą winę. Za to, co uczynili, względnie za to, czego nie uczynili. Za to, że nie wiedzieli, co należy uczynić.

Nigdy nie jesteśmy szczęśliwsi niż wtedy, kiedy czujemy, że jesteśmy ważni dla innych, że mamy miejsce w ich sercach. I nie jest istotna liczba tych osób, lecz intensywność ich uczuć.

Aż do teraz sądziłam, że je­dynymi ludźmi, których mogę poznać do głębi lub prawdzi­wie pokochać, są ci, którzy są moimi du­p­likatami.

trzeba uważać, z kim się człowiek zadaje, a konkretnie: trzeba zadawać się wyłącznie z ludźmi, którzy wydobywają z nas wszystko, co najlepsze.

Drzewo przyjaźni późno owoc daje.

Powoli zaczyna do mnie docierać, że nasza przyjaźń nie wymaga od nas zbyt wielu słów.

Tak bowiem musi być: cokolwiek znajdziesz, zgubisz.