A kiedy słońce zaj­dzie, niebo przyk­ry­je ciem­ność, po­jawi się strach i nie przespana noc.

W blas­ku słońca wszys­tko inaczej wygląda.

Słońce po­budza ludzkie twarze, do gry­masu na twarzy zwa­nym uśmiechem.

Za­pat­rzo­na w słońce szu­ka swo­jej gwiazdy...

Ludzką na­turą jest błądzić po morzu nies­pełnionych pragnień.

Życie to ta­kie morze prob­lemów, gdzie ich roz­wiąza­nia naj­częściej kryją się na samym dnie.

Gdy jest się dziec­kiem ma się więcej odwagi.

Miłość dziec­ka do rodzi­ca, to naj­bar­dziej be­zin­te­resow­na rzecz na świecie.

Samotność jest jak ogród w którym dusza usycha, a kwiaty przestają pachnieć.

Dzieci rodzą się powoli. Kwiaty też wolno rosną.

Pomóż szczęściu: do­maluj tęczę na po­god­nym niebie.

Żeby zo­baczyć tęczę, trze­ba naj­pierw przeżyć deszcz.