Bez deszczu nikt by nie do­cenił słońca.

Na­wet naj­większa pa­rasol­ka nie uchro­ni ni­kogo od deszczu łez. Każdy mu­si przejść swój włas­ny potop.

Deszcz tak sa­mo jak łzy... pa­da w naj­bar­dziej nieod­po­wied­nim momencie...

Ro­sa po deszczu, która za­nika pod wpływem pro­mieni słonecznych jest jak cierpienie które za­nika wraz z na­dejściem miłości.

Jeżeli w oczach dziec­ka widzisz do­rosłego człowieka, to znak, że co­raz bar­dziej pot­rze­buje Two­jej miłości.

Dziec­ko to Skarb naj­większy, skry­wa w so­bie ta­jem­ni­ce uczuć.

Dziec­ko - mały człowiek, a da­je ty­le siły i chęci do życia tym dużym.

Gdy widzi się ra­dość w oczach dziec­ka, to ro­bi się tak lek­ko na duszy.

Dzi­siej­szy świat jest zakłama­ny i fałszy­wy, ale właśnie to czy­ni go prawdziwym.

O ile świat byłby piękniej­szy, gdy­by ludzie za­miast oce­niać po­wie­rzchow­nie smu­tek sza­rych, deszczo­wych dni, wniknęli w piękno je­go kropel.

Który dzień jest dniem straconym? Ten, w którym się nie śmiałeś.

Nie ma książek moralnych lub niemoralnych. Są książki napisane dobrze lub źle.