Ja­kie to śmie­szne, że naj­bar­dziej przy­ciągają się prze­ciwieństwa... Prze­cież pies nie kocha kota.

We­na jest jak kot. Chodzi włas­ny­mi dro­gami, ale wra­ca. Zawsze.

Wiatr nie za­wieje w two­je żagle jeś­li nie wyp­ły­niesz na sze­rokie wody.

W najgłębszej sa­mot­ni na­wet wiatr wieje Ci w oczy.

Naj­doj­rzal­sze owo­ce zry­wa się pierwsze.

Jabłka, po­marańcze, czy ma­liny, aby doj­rzeć, pot­rze­bują tyl­ko wo­dy, słońca i ka­wałka ziemi. My, ludzie, aby doj­rzeć, pot­rze­buje­my je­dynie miłości.

By­wa, że cicha wo­da rwie brzegi, sztorm na­tomiast ser­ca porywa.

Cza­sami trze­ba ser­cu zam­knąć us­ta i zro­bić tak jak ro­zum każe.

Jeśli pat­rzysz ko­muś w ser­ce, zam­knij oczy.

Kochaj ser­cem. Rozsądek zos­taw tym, którzy ser­ca nie mają.

Nie krzycz, że niena­widzisz, jeśli ser­ce woła, że kochasz skrycie.

Ludzie ze złotym ser­cem mają bo­gate wnętrze.