Ktoś, kto lu­bi mu­zykę, nie po­winien się zawężać do jed­ne­go gatunku.

Poezję pisze się łza­mi, po­wieść krwią, a his­to­rię rozczarowaniem.

Możesz zmienić niebo, które masz nad sobą, ale duszy w so­bie nie.

Po każdym spoj­rze­niu w niebo zos­ta­je w oczach nieco błękitu.

Po dru­giej stro­nie chmur zaw­sze jest czys­te niebo.

Niebo zsyła nam przy­jaźń po to, żebyśmy mog­li się wy­powie­dzieć i poz­być ta­jem­nic, które nas gnębią.

Pok­ryj skrzydła pta­ka złotem, a już nig­dy więcej nie wzbi­je się w powietrze.

Zwiąż dwa pta­ki ze sobą, a nie pof­runą, cho­ciaż mają czte­ry skrzydła.

Przy­jaźń jest niewątpli­wie naj­sku­teczniej­szym le­kiem na cier­pienia za­wie­dzo­nej miłości.

Przy­jaźń poz­naję po tym, że nic nie może jej za­wieść, a praw­dziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć.

Praw­dzi­wa miłość zaczy­na się tam, gdzie nicze­go już w za­mian nie oczekuje.

Z ko­bietą nie ma żartów - w miłości czy w gniewie. Co myśli, nikt nie zgad­nie. Co zro­bi nikt nie wie.