Wypasiony zając.

Odbicie w locie.

Bo w teat­rze życia, nie ma prób, od ra­zu przechodzi­my do przed­sta­wienia swo­jej ro­li, mi­mo bra­ku sce­nariu­sza na przyszłość.

Marze­nia są jak mo­tyle. Uwiel­biają uciekać, gdy je go­nimy. Tyl­ko, że jeśli przys­ta­niemy, one i tak od­lecą, by da­lej podzi­wiać świat. A tak przy­naj­mniej ma­my wrażenie, że zbliżamy się do nich cho­ciażby na milimetr.

Zamki na piasku.

Pokażemy co potrafimy.

Jak tu ładnie.

Rudziutki jaki milutki.

Odpływamy w nieznane.

Z cza­sem przychodzi czas na rzeczy, które wy­magały czasu.

Mój pierwszy lot.

Słodziak w różach.