Przed laty Żył pies kudłaty. Nie pokojowy, nie podwórzowy, Nie miejski, nie wiejski, Ale od ogona do głowy Całkowicie czarodziejski.

Przybiegł Mruczuś, miauknął: - Miau! Ja wam zaraz będę grał! Zagram skocznie na fujarce Kocie polki, kocie walce, Co kto będzie chciał! - Miau !

Czarny kotek wlazł na płotek, Wąsikami ruszył. Myje łapki i futerko. Ogonek i uszy. Przechodziła świnka z synkiem I podniosła ryjek: -Popatrz, synku jak się pięknie Czarny kotek myje. Umył kotek swe futerko I opuścił płotek. Zaraz po nim na to miejsce Wskoczył biały kotek. Powracała świnka z synkiem: -Widzisz, synku mały, Długo mył się czarny kotek, Aż zrobił się biały.

... Wszystkie koty są wspaniałe, Te ogromne i te małe: Tygrys – żółty w czarne pasy, Ryś – przemierzający lasy, Wdzięczna puma, gepard szybki, żbik, ocelot, lampart gibki oraz lew – król zwierząt płowy i karakal – kot stepowy. Wszystkie sierść prześliczną mają. Całkiem miło wyglądają: Chętnie byśmy je głaskali lub za uszkiem podrapali. Lecz to groźne drapieżniki.

Każdy kot, jak inne koty, lubi wspinać się na płoty. Szukać myszy w mysiej dziurze, zwiedzać krzaki, choć nie róże...

Bywam czarny, szary, bury... Wydeptuję własne ścieżki Na mój widok – myk do dziury! – wszystkie przerażone myszki.

Jeżeli ludzie próbują cię zabić, to znaczy, że robisz coś, jak należy.

Alkohol jakby w ogóle nie uderzał jej do głowy. Może nie mógł jej znaleźć. Ale stanowiła miłe, niekrępujące towarzystwo, pod warunkiem, że człowiek unikał aluzji, ironii, sarkazmu, ripost, satyry i słów dłuższych niż "kurczak"

Na życie trze­ba pat­rzeć z dys­tansem, nicze­mu się nie dzi­wiąc, nicze­go nie potępiając. I cie­szyć się każdym dro­biaz­giem: że zak­witły kwiaty i że ład­nie się wygląda w no­wej sukience...

Przy pur­pu­rowej róży miłości kwiat przy­jaźni wy­dawał się bla­dy i bezwonny.

Mężczyźni po­win­ni ko­bietom jak naj­częściej mówić kom­ple­men­ty. Kosztu­je o wiele mniej niż kwiaty, a spra­wiają im tę samą przyjemność.

Chcąc świat oszu­kać sto­suj się do świata, ubierz w up­rzej­mość oko, dłoń i us­ta, wyglądaj ja­ko kwiat niewin­ny, ale nie­chaj pod kwiatem tym wąż się ukrywa.