Nie po skrzydłach, a po duszy poz­nasz Anioła.

Za­bolą w końcu sto­py tych, co całe życie mają z górki.

Zielono mi

Pośród pol­nych kwiatów i traw zielo­nych na skrzypcach zag­rał nam kiedyś wiatr ze sreb­rnej taf­li wody zry­wałeś białe nenufary a za­pach melancholii do dziś... uno­si się na fali ...

Za­pom­niałam już... jak wiosną wiatr na skrzyp­cach dla nas grał a świer­szcze nocą o miłości gwiaz­dom śpiewały za­pom­niałam jak w słońcu la­tem two­je włosy pachniały ...

Nocką czarną, ciemną, głuchą Na mój ogród spadło Ufo. Pewnie zepsuł im się talerz, Lub nie chcieli lecieć dalej. I wylazły dwie pokraki, Każdy inny, taki siaki. Miały oczy jak szpareczki, Ręce cienkie jak niteczki, Nosy grube jak cebula, Każdy futrem się otulał, Włosy mieli krótko ścięte I ogony jak diablęta. Dziwili się w gęstym mroku, że na ziemi taki spokój. Ja przez okno ich widziałam I zupełnie się nie bałam.

przesyłaj choć puste koperty

całuj czułości nie żałuj

Przyjaźń jest jak pieniądze: łatwiej zdobyć niż utrzymać.

Przyjaźń jest jak pieniądze: łatwiej zdobyć niż utrzymać.

Fortuna kołem się toczy

Osiołkowi w żłoby dano, W jeden owies, w drugi, siano. Uchem strzyże, głową kręci. I to pachnie, i to nęci. Od któregoż teraz zacznie, Aby sobie podjeść smacznie? Trudny wybór, trudna zgoda - Chwyci siano, owsa szkoda. Chwyci owies, żal mu siana. I tak stoi aż do rana, A od rana do wieczora; Aż nareszcie przyszła pora, Że oślina pośród jadła - Z głodu padła.