Potargany mam życiorys, sporo o mnie nie wiesz. Dla wspólnego dobra, radzę, o nic nie pytaj.

I tak się jakoś stało, że bez tak pachniał jak bez. I słowo "pachnieć" pachniało, i łzy były pełne łez.

Wiem, że tak zwany dobry adres, to człowiek, nie ulica.

Życie jest komedią dla tych, którzy myślą i tragedią dla tych, którzy czują.

Tylko pamiętaj, że ignorując ją, uczysz ją, że może żyć bez ciebie.

Za dużo pamiętam. Nie powinno się tyle pamiętać. Człowiek nie beczka. Nie wszystko się w nim zmieści. A najgorsze, kiedy zacznie się przelewać.

W najmroczniejszej godzinie duszy, zawsze, dzień po dniu, wybija trzecia nad ranem.

Kiedy nauczysz się milczeć, spostrzeżesz prostotę obchodzenia się z chaosem informacyjnym.

I tak, zaczęłam więcej pić, palić i przeklinać. I też trochę mniej, spać, jeść i mówić.

Szybko nauczyłam się, że można się śmiać nie odczuwając ani trochę radości.

"Wpajałem jej: mierz wysoko. Strzeliła mi w łeb" Stanisław Jerzy Lec

Odezwij się, kiedy będziesz gotowy uciec ze mną na koniec świata.