Dro­ga nap­rzód jest je­dyną drogą powrotną...

Zmysłowa ko­bieta i światło rozprasza...

Przy­jaźń jest jak ab­strak­cja. Nie da się jej opisać.

Po­ran­na ro­sa, mgła, krop­la deszczu, łza.. Życie.

Życie często wy­puszcza nas w las, my za­miast od­na­leźć właściwą ścieżkę, zas­ta­nawiamy się dlacze­go nas to spotkało.

Praw­dzi­wy przy­jaciel to ta­ki, który wej­dzie po ciem­ku stro­mymi scho­dami naszej duszy i zniesie wszys­tkie ka­mienie, które ciążą sercu.

Życie nie uz­na­je rek­la­mac­ji na swo­je prezenty.

… lo­jal­ność to „główny sa­lon” każde­go ser­ca… to stamtąd pro­wadzą drzwi do „po­koi gościn­nych” przy­jaźni… są też drzwi do „al­ko­wy związku”… ale one tyl­ko dla jed­nej oso­by dostępne…

Każdy no­wy rok jest szansą by coś zacząć na no­wo. Po­dob­nie jak każdy miesiąc, każdy dzień, każda godzi­na, se­kun­da. Każda chwi­la. Tyl­ko gdy zmienia się ta os­tatnia cyf­ra przy pełnej da­cie... Jest ja­koś łat­wiej. Łat­wiej coś zmienić.

To do­piero je­den liść, a zos­tał jeszcze cały las.

Bez wiary po­tyka­my się o źdźbło słomy, z wiarą prze­nosi­my góry.

"Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu".