Mgła...wca­le nie przesłania dnia ukrywając je­go przyziemność od­da­je całe piękno....

Przyszłość jest dro­gą przez ob­lodzo­ne je­zioro,które może nie wyt­rzy­mać pod na­porem powra­cającej ciągle przeszłości...

Patrząc na je­zioro,zobaczysz w nim od­bi­te niebo,które może zagościć w Twoim życiu,jeśli tylko otworzysz bramy swojego serca i pozwolisz mu wejść...

W życiu każdego człowieka są ta­kie dro­gi,które bez względu na oko­liczności mu­si przejść sam,inaczej nig­dy nie zro­zumie sen­su dro­gi,którą pokonał...

Idąc wy­dep­ta­nymi ścieżkami,nie odnajdziesz swojej drogi...

Cel to kierunek do którego pro­wadzą najdłuższe drogi....

Zwyczaj­ne dro­gi pro­wadzą do niez­wyczaj­nych chwil....

Pop­rzez swo­je lęki za­mykasz bramę dro­gi na sam szczyt....

Tęskno­ta ob­naża niewidzial­ne emocje w każdym sercu...

W uśmiechu jest całe bogactwo człowieka....nawet tak maleńkiego jak to dziecko..

Wios­na jest po to,aby się za­kochać... je­sień natomiast żeby pielęgno­wać miłość...

słowa nie są musem,ale w to­warzys­twie man­da­ryn­ki i anyżku na­bierają smaku...