Stadion w deszczu nie utonie,daszek będzie się zamykał,bo wybrany jest tym razem,istny wzorzec zawodnika.Nie dał sprzedać swojej skóry,Zibi z Juventusu Turyn.Zapowiedział współpracować,vivat kadra narodowa.

Piękny kraj tu,lasy,góry,jest Pomorze,są Mazury,jest Warszawa,Wisła płynie, pieśń wciąż wzlata,że nie zginie!

Już tak bardzo się nie martwcie,bo nie będzie końca świata.Ogłaszają sprostowanie,że jest koniec,ale FIATA.No widzicie Moi mili,no to mamy po kłopocie.Część załogi się utrzyma,reszta zaś na bezrobocie.

Miała kwoczka,raz kurczątka,obchodziła jak z jajeczkiem.A kurczątka,jak kurczątka,rwały się jej na wycieczkę.

Piękna nasza Polska cała,piękna,żyzna i niemała!Piękne lasy,piękny domy,lecz są także oszołomy!

Polskie drogi,polskie dziury,czasem do nich wpada który.Z przodu dziura,z tyłu dziura,czasem w dziurze z gazem rura,czasem bomba,czasem woda.Taka polskich dróg uroda.Dziura z lewa,dziura z prawa.Polskie drogi.Wielka sława.Polskich dróg już jest na świecie,w kraju,w gminie i w powiecie.Dziura w dziurze,na niej dziura,więc kolejna awantura.Ale winnych nigdy nie ma.Polskie drogi.Zwykła ściema!

To taka nacja całkiem pogięta!Czasem po władzę wyśle bliźnięta,czasem zaśpiewa,nic się nie stało,choć było kiepsko i było mało! Czasem orzełka z koszul skasuje,czasami szyje,lecz częściej pruje,łopoczą flagi i hymn się śpiewa,lecz większość kręci, bredzi i ziewa! Nie ma nadziei,światełka nie ma,jest tylko wielka parszywa ściema. Ściema od rana aż do wieczora.Sprawa jest jasna,nacja ta chora!

Znalazłem kundelka pod krzaczkiem przy domu,ja Cię piesku wezmę, nie oddam nikomu.Muszę się zapytać jednak najpierw mamy,myślę, że się zgodzi,zginąć Ci nie damy.

Nasza czarna jaskółeczka przyleciała do gniazdeczka.

A ku kuk,tu jestem!

Ach ta róża! ach ta róża!Co się w twoje okno wdziera,na pokusy mnie wystawia,sen i spokój mi odbiera…

Kobiety wokół,jak kwiaty na łące,nęcą kształtami,powabów odsłoną. Rumieńcem palą marzenia gorące gdy oczy bezwstydnie widoki te chłoną. Wśród kwiatów wielu kuszących zapachem wybieram różę co kolcami kole. I choć do krwi rani tej najbardziej pragnę,tę zerwaną z trudem spośród innych wolę.