Białe,drobne kwiatki rozchyla zawilec,by wśród leśnych ścieżek spacer nam umilać.Żyje nie za wiele,choć zawilcem zwie się,pragnie tylko kwitnąć jak najdłużej w lesie.

Piesek mały szczeknie,ogon podwinie ucieknie.Pójdzie do lasu ciemnego, spotka tam wilka szarego.Zaprzyjaźnią się szczeniaki i finał tego będzie tego taki,że do domu wrócą dwa psiaki.

Pies jest czarny,ten kolor nie jest marny,oczy ma zielone i trochę szalone. Łobuz z niego duży,boi się tylko burzy,skacze przez przeszkody i chodzi na rewie mody.Sierść ma długą falowaną i nie nakrapianą,to mój ukochany pies i boi się go tylko jeż.

Ma sierść mięciutką i grzywę milutką,lubi jeść kwiatki i obgryzać płatki, zęby ma białe i oczy niemałe.Ma kopyta i wszystkich pyta,gdzie można znaleźć podkowy,zapytał się nie jednej sowy.Ale one nie wiedzą,może wie zając który siedzi za miedzą.Głośno marchewkę chrupie i w ziemie tupie. Kowal cie podkuje i nic nie poczuje.

Raz z bratem na spacerze,widziałam za bramą kundelka.Oczy miał smutne, ogon zwieszony i rozpacz jego była wielka.

uje nie kreskuje

Jak to się stało,tego nie wiemy,że dinozaurów nie ma na Ziemi. Kiedyś inaczej:Milion wstecz lat,to właśnie do nich należał świat.

O hipopotamie wciąż słychać plotki,że brudas z niego,że je stokrotki. Że strasznym jeszcze do tego jest gburem.Że przez dni całe śpi, leniuchuje.Że waży pięć ton,trzy albo cztery,bodaj i przez sen połyka desery.A fakty tutaj zgoła odmienne.Owszem w błocie przebywa codzienne.

No cóż,ten jeż,choć mały zwierz,bać się wcale nie musi nikogo. I jak ten lew,strachowi wbrew,podąża śmiało obraną drogą.

O tym zwierzątku,krążą legendy,i jedna od drugiej bogatsza w błędy. Zacząć od misia,chyba należy.Cóż za pomyłka,aż włos się jeży.Koala z torbaczy,znanego jest rodu,gdzie każda mama,torbę ma z przodu. Nosi w niej dziecko,od urodzenia,aż po sam koniec,mlekiem karmienia.

Lew jak wiadomo królem jest zwierząt,gdzie byś nie spytał,tak odpowiedzą.Z dumą wędruje,królestwem swoim,gdy głośniej ryknie,każdy się boi.Każdy zazdrości,grzywy,ogona.Jakaż w nim siła,wszystkich pokona.

O nosorożcu powiedzieć wypada,że doskonale,swym nosem włada.