Na pięknej łące były róże piękne i pachnące. Było ich tysiące, lubią piękne pogody. Niektóre, rosną też upiększając ogrody. Zachwycają swą różnorodnością i swą niepowtarzalnością. Wiaterek je kołysze, zakłóca ich pozycje. Kolorują cały świat nie zważając, jaki to kwiat.

Były sobie koty dwa, szare, bure obydwa. Jeden kot na bębnie grał, drugi kot skrzypeczki miał. Na wesele myszki z szczurem przyszły koty szarobure, każdy grał, co chciał. Skoczył z pieca Mruczuś pstry też posłuchać kociej gry. Pięknie grali, ani słowa, na basetli im basował zagraj, kundel zły. Przybiegł Mruczuś, miauknął: - Miau! Ja wam także będę grał! Zagram skocznie na fujarce kocie polki, kocie walce, co kto będzie chciał!

Biedroneczko - czas na spanie w ciepłych liściach, na polanie. Zamknij oczy, złóż skrzydełka. Śpij maleńka, śpij maleńka. Zaśnij sobie, z marzeniami o podróżach, nad łąkami, ciepłym słonku, pięknie maków. Śpij maleńka, śpij wśród kwiatów.

Zakwitła wśród trawy różowa stokrotka. Uśmiecha się do niej każdy, kto ją napotka. Nie przygnieć stokrotki, nawet, gdy się potkniesz. Gdy to Ci się zdarzy, przeproś ją stokrotnie:).

"Ach, ukochana moja wiosko. W której przeżyłem tyle lat. W której to żyłem tak beztrosko. Dlaczego zmienił tak mój czas (...)".

Tysiące kropli lśni tęczowo w spienionych nurtach wodospadu nie odda tego żadne słowo. Tysiące kropli lśni tęczowo, wszystkie jak gwiazdy w noc sierpniową, Życzenia spełnią lecąc na dół tysiące kropli lśni tęczowo w spienionych nurtach wodospadu.

Co jak co, ale ogon to ja muszę umyć.;)

KOT najlepszy przyjaciel człowieka:)

"Żaby mają zachrypnięte glosy, bo na łąkach za dużo rosy, bo w bajorku za zimno jeszcze, bo padają za chłodne deszcze. Siedzą żaby w wilgotnym błotku bez deszczowych płaszczyków, bez botków, przemakają od głowy po piętę - i dlatego są zachrypnięte (...)". Haha:)

"Niezaprzeczalnie jest królem przestworzy, bo w nich żywot pędzi polski biały orzeł. Został przed wiekami obrany na godło, pod jego skrzydłami różnie nam się wiodło. Orzeł swego ludu nigdy nie zawodził, duch dobry od zawsze tkwi w naszym narodzie. Nawet, gdy kraj cały popadał w niewolę. Dzielnie cierpiał z krajem i znosił niedolę (...)".

"Poprowadź mnie Czarny Łabędziu, nie pozwól zginąć w otchłani cierpienia. Wskaż mi drogę do Pięknej Krainy, gdzie dusza się nadzieją przepełnia (...)".

"Żółta róża w wazonie, dopiero co zerwana, rozkosznie się śmieje zimna wodą podlana (...)".