Zamknij burzę w szklance wody, to nie popsuje Ci pogody :)

za mro­kiem no­cy po dru­giej stro­nie is­tnienia jest wys­pa cicha przys­tań ko­niec dro­gi przez morze wzburzo­ne gdzie ból w za­pom­nienie od­chodzi na zawsze

tak jak roślina, człowiek także pot­rze­buje deszczu... to krop­le wiary, nadziei i miłości...

Życie jest jak rośli­na , pot­rze­buje słońca jak i deszczu , by od­dało swo­je pełne piękno ! .

Tak jak ser­ce ludzkie nie jest nic war­te bez miłości,tak rośli­na bez korze­nia nie jest nic warta.

Rośli­na, co za młodu światła nie zaznała, Trud­no by w przyszłości świet­listy pąk wydała.

Przy­jażń jest jak rośli­na, trze­ba o nią dbać każde­go dnia. Inaczej zwiędnie

Rośli­na nie mu­si być Kwiatem, by cieszyć.

Praw­dzi­wy ar­tysta na­wet w zwiędłym kwiat­ku pot­ra­fi od­na­leźć życie i opi­sać je w sposób tak niez­wykły jak­by była to rośli­na naj­piękniej­sza na świecie…

Rośli­ny są bar­dziej "hu­mani­tar­ne", gdyż by żyć, nie muszą mordować.

Rośli­ny są jak ludzie, pot­rze­bują miłości, ale i ludzie są jak rośli­ny, poz­ba­wieni miłości więdną...

Fajny komentarz, dzięki Aniu :)