Nie tyl­ko łabędź kry­je w so­bie niesa­mowi­te piękno...

Mo­je myśli są nieraz jak mo­tyle. Uciekają nim zdążę je złapać.

Kiedy założyłam oku­lary ma­ki zro­biły się bar­dziej czer­wo­ne, a niebo bar­dziej niebies­kie. Oku­lary te pow­szechnie na­zywa­ne są szczęściem.

Jed­no jabłko zjedzo­ne w ra­ju stało się pra­wem grzechu pow­szechne­go ciążenia...

Niektórzy ludzie jak jabłko, z zewnątrz piękni, a w środ­ku zepsuci.

o ile mniej roz­cza­rowań byłoby w życiu, gdy­by nasza dro­ga przy­pomi­nała górskie szlaki.

W go­nit­wie życia marze­niami pod­ku­wamy szczęśli­wego konia.

Sil­ne uczu­cia są nieokiełzna­ne jak dzi­kie ko­nie. Po­pychają nas do działania, nie py­tając, czy te­go chce­my, czy nie.

Aby zna­leźć miłość, nie pu­kaj do każdych drzwi. Gdy przyj­dzie two­ja godzi­na, sa­ma wej­dzie do twe­go do­mu, w twe życie, do twe­go serca.

Ka­riera jest ko­niem, który bez jeźdźca zja­wia się przed bramą wieczności.

Słowa są jak kwiaty, jed­ne roz­kwi­tają i cieszą swą wy­mową, in­ne usychają i od­chodzą w zapomnienie.

Kwiaty tak jak słowa pot­ra­fią reago­wać, by mowa pachniała wiosen­nym powietrzem i była tchnienia pięknem... :)