...i skały mają Achil­le­sową piętę, kruszą się!

Uwiel­biam dep­tać sto­pami miękką trawę, wy­legi­wać się w ciepłych pro­mieniach słońca i czuć za­pach ziemi po deszczu ma­jowym...

Za­nim po­wiesz , że nie ufasz zwierzętom , za­daj so­bie py­tanie - ile ra­zy ug­ryzł Cię pies , a ile ra­zy zra­nił człowiek ...

Spójrz na człowieka spod by­ka, a obudzisz w nim dzika.

Na­wet codzien­na go­nit­wa ko­biety przez życie ma in­ny sens jeśli prze­mie­rza ją w szpilkach.

Ludzie sprag­nieni blis­kości dru­giego człowieka są rządni uczuć i jed­nocześnie bez­bron­ni jak niemowlęta...

Zmierzch- Drobne iskierki wieczornego pyłu wirujące wokół nas na wietrze... Złote słońce sunące powoli ku zachodowi, migotliwa toń jeziora srebrząca się wokół... Cichnący szelest wiatru..milknący ptak... Zmierzch cicho stąpający blisko...bliziuteńko...

Ze wschodem, tam gdzie budzi się Słońce, tam gdzie poranek otwiera swe oczy gorące, jestem ja, ubrana w ciepłe promienie. Wyciągam do góry swe ręce, otulona wiatrem nie pragnę nic więcej.

Podaruję ci czas jak baśniowy sen wolny od trosk i złych wspomnień za każdą noc dam piękny dzień za każdą łzę uśmiechu promień. Podaruję ci czas, w którym cisza gra, a my wsłuchani w jej muzykę zamkniemy w dłoniach cały świat.

Tak nap­rawdę je­dynie małe dzieci oka­zują szcze­re uczucia, Czują sercem. Kiedy do­ras­ta­my zbyt często zas­ta­nawiamy się nad tym, co i dlacze­go czujemy, Nie­rzad­ko tym sa­mym za­bija­my w so­bie wiel­kie uczu­cie, którym darzy­my innych...

"Żółty tu­lipan to mo­je schronienie, Wszys­tko, całe mo­je mienie. Tu nie skrzyw­dzi mnie obojętność, Nie do­sięgnie niczy­ja przeciętność. Kłam­stwo nie przesłoni, Płatków żółtej toni. Tu nie poczuję się niechciana. W moim tu­lipa­nie będę przez wszys­tkich zapomniana. Za­pomną mnie nienawidzić, Oszu­kiwać, ze mnie szydzić".

Cza­sem "żaba" ma więcej ma­nier i sza­cun­ku niż sam "książę".