Jaka szkoda, że kiedyś przeminie i taka uroda.

Jesień już odchodzi, jabłka spadły z drzewa, pierwszym śniegiem zima prószy, zebrać by je trzeba.

"Wróżki lecą nad chmurami... za górami, za lasami. Głos zwierzęta także mają, mówią, tańczą i śpiewają. Tam słoneczko ciągle świeci i uśmiecha się do dzieci."

Jeśli nie umiesz cie­szyć się z ma­lucha, to fer­ra­ri tym bar­dziej cię nie uszczęśliwi.

"Czerwone róże symbol miłości przyniosłeś mi je kiedyś przed laty, żeby mówiły z serca najprościej, że twoja miłość jest jak te kwiaty."

Wisienka mała białym kwieciem się odziała. Obiecuje nam owoce, jak je będzie miała. Mój wietrzyku miły, nie wiej z całej siły. Niech nie leci z drzewa kwiecie, żeby wiśnie były.

Do fontanny grosik wrzuć kiedy do Rzymu zawitasz, a na pewno wrócisz tu, potwierdzi kogo zapytasz.

Świt złotem barwi niebo, słońce wschodzi nad morzem. Co dzień przyniesie tego nikt nie wie, wszak wszystko wydarzyć się może.

W oczekiwaniu na cud życia.

Są ta­kie kwiaty ut­ka­ne z radości ku słońcu wzras­tają z wdziękiem, by gdy zab­raknie wza­jem­nej miłości pochy­lić się nad człowiekiem…

Głupiec i mędrzec nie widzą te­go sa­mego drzewa.(W.Blake)

Dzień i noc, od wieczora do rana, zawsze będzie czekać wiernie na swojego pana.