Najpierw będą po mnie płakać, potem wspominać, a potem zapomną. autor: Nemer Ibn El Barud

Aby cza­su nie mar­no­wać i sił nie roztrwonić, mądrych ludzi trze­ba słuchać i jak skarb ich chronić.

Szczęście i nie­szczęście wchodzą ty­mi sa­mymi drzwiami.

Pieniądze szczęścia nie dają, lecz każdy chce to spraw­dzić osobiście.

Jeśli ma­my być ra­zem szczęśli­wi, mu­simy skończyć kurs wy­bacza­nia i zapominania.

Szczęście to jedyna rzecz, która się mnoży, gdy się ją dzieli.

Bogactwo przypraw upaja zmysły bogactwem smaków.

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie? Nic nie będzie.

I kto tu rządzi?

Choć jesteś większy, ja mam pazury, więc się mogę łatwo dobrać ci do skóry.

Niefajnie patrzeć na świat zza krat.

Ale to już było i nie wróci więcej.