Domek jak z bajki, a tak bieluchnej zimy tylko pozazdrościć.

Chwila życia pochwycona i zatrzymana w kadrze.

Na głowie kwietny ma wianek... a czy reszta też się zgadza?

Ten króliczek wydaje się być mniej szczęśliwym.

Mam nadzieję, że zdążę je doturlać na Święconkę.

Wróćmy na jeziora, gdy zapadnie mrok. Znajdziesz tu swoją przygodę, wrócisz tu za rok. (J.Świąć)

Mój dom jest tam gdzie jest moje serce.

Brutalny kres dziecięcej miłości.

Jak potulna owieczka.

Kto ją tam wie czy właśnie przysiadła, czy raczej odlatuje.

Najważniejsze osuszyć jęzor.

Dzisiaj ma swoje pięć minut.