Kobieta piękna niby kwiat.

Gorącokrwisty więc pewnie rasowy.

Z niezmiennym ludzkim pragnieniem by wzlecieć.

Ciekawa architektura, pięknie kontrastująca z zielenią.

Dom zbudowany na solidnym fundamencie.

Aż tyle szczęścia na raz.

Serce mam podzielne i wielu mogę dać choć cząstkę.

Wianka mężowi nie dochowała więc choć taki na głowie utkała.

Po zdjęciu kapelusza upał wyraźnie, psiej pańci, uderzył do głowy.

Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to, co już masz w sobie. (C.R.Zafon)

Iluż chłopaków chciałoby się zanurzyć w takim błękicie.

Czasem, by dojrzeć piękno trzeba mieć otwarte oczy serca.