Chaos dzi­siej­sze­go świata ob­ja­wia się w tym, że większość osób używa ludzi a kocha przedmioty.

Wszys­cy ma­my je­den księżyc, jed­no słońce, jedną ziemię, a toczymy wojny o mi­liony mo­net i mi­liar­dy banknotów.

Nie mam bałaganu. Moje rzeczy prowadzą po prostu koczowniczy tryb życia.

Działanie nie zawsze prowadzi do szczęścia, lecz nie ma szczęścia bez działania.

Za oknem złoty pejzaż, tkany barwą jesieni, namalowany słońcem, kolorami się mieni.

O, dajcie mi te małe skrzypce Może na skrzypcach wygram Wiatr i pochyłą ulicę I noc, co taka niezwykła (K.i.Gałczyński)

Życie jak cyt­ry­na; czasem kwaśne, ale dobre.

Nie tylko świat może stanąć na głowie.

Miłość, wier­ność, uczci­wość ...to słowa nic nie war­te, jeśli zos­ta­je Ci w dłoni tyl­ko ser­ce roz­darte.

Dziw­ne jest to że niektórym ko­bietom, nic nie do­daje więcej pew­ności siebie niż gru­ba war­stwa ma­kijażu, mi­ni i wy­sokie szpil­ki. Gdy te­go nie ma pew­ność siebie też znika.

Nie ma ludzi z czys­tym su­mieniem, są tyl­ko ta­cy którym nie można nic udowodnić...

Oto przykład jasnej i ciemnej strony mocy.